Yazılmayan kriz
Önce kısa bir özet: Azerbaycan’da hükümetin kamusal alandaki giyim düzenlemeleri, Türkiye’de “başörtüsü yasağı” diye yorumlandı. Zira, yönetmelikle başörtülü kız öğrencilerin okullara alınmadığı, bazı öğretmenlerin de başörtülerini çıkarmaları yönünde uyarıldığı bildirildi.
Önce kısa bir özet:
Azerbaycan’da hükümetin kamusal alandaki giyim düzenlemeleri, Türkiye’de “başörtüsü yasağı” diye yorumlandı. Zira, yönetmelikle başörtülü kız öğrencilerin okullara alınmadığı, bazı öğretmenlerin de başörtülerini çıkarmaları yönünde uyarıldığı bildirildi. Tırmanan kriz, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Azerbaycan’da Aliyev ile buluşmasıyla dindi. Erdoğan, “Türkiye ve Azerbaycan inşallah bundan sonra da bölgesinin huzur, istikrar ve refahı için omuz omuza yürümeye devam edecek” mesajı verdi.
İşte haftalarca devam eden bu gerilim sırasında, herkes Türkiye ile Azerbaycan arasındaki geçmiş krizleri hatırlattı. Ancak her nedense iki devlet arasındaki bir önemli eşik görmezden gelindi. Onu da ben yazayım.
Yıl: 2014. Recep Tayyip Erdoğan’ın Azerbaycan’a gerçekleştirdiği ziyarette gündemlerden biri de ülkedeki Fethullahçı yapılanmaydı. Görüşmede Erdoğan’ın, Fethullahçıları gündeme getirip getirmediği sorulduğunda Cumhurbaşkanı İlham Aliyev, “Biz müttefikiz, dostuz, kardeşiz. Bizim aramızda olan sohbetler geniş alanı kapsar. Dost gibi müzakere etmediğimiz mesele yoktur. Bizim ilişkilerimize zerre kadar zarar verecek herhangi bir adıma imkân vermeyeceğiz” açıklamasıyla “evet” demiş oluyordu.
Aslında sorunun yanıtını herkes aşağı yukarı biliyordu. Zira 17-25 Aralık operasyonları sonrası Fethullahçılara karşı savaşa girişen Erdoğan’ın aklında bundan başka bir şey yoktu. Hatta Ankara 17 Aralık operasyonunun ardından FETÖ’ye karşı düğmeye bastığında, Azeri devletinin içinde yer alan Fethullahçı kişiler de araştırıldı ve rapor halinde Erdoğan’a sunuldu. Kısa süre sonra da harekete geçildi ve Azerbaycan yönetimi, aralarında Fethullahçıların da olduğu Nurculara yönelik tutuklamalar gerçekleştirdi.
Ancak 2014 öncesinde işler, ilişkiler ve Azerbaycan’dan beklentiler farklıydı. Barış Terkoğlu, gazetemizde Mustafa Sarıgül’e dair WikiLeaks belgelerini açıklayınca benim de aklıma Azerbaycan hakkındakiler geldi. Zira ne demek istediğim o kriptolarda gizliydi.
‘DUR YAPMA’ DEMİŞTİ
ABD’nin Bakû büyükelçisi Anne Derse, Washington’a geçtiği, 2008 yılına ait bir kriptoda bakın neler yazıyordu:
“(...) Yerel bağlantılarımızın belirttiğine göre, AKP’nin Türkiye’de iktidara gelmesinden bu yana, kimi Azeri hükümet yetkilileri Gülen’in faaliyetleri konusunda artan bir ihtiyatlılık sergiliyorlar. Geyushev’in bize aktardığına göre 2006 yılının sonlarında Azerbaycan hükümeti içerisinde, Fethullah Gülen ağının üzerine gidip gitmemek konusunda bir politika belirleme tartışması yürütülmüş. Azerbaycan seçkinlerinden -aralarında Şeyh Allahşükür Paşazade ve ulusal güvenlik bakanının da bulunduğu- kimi önemli isimler daha geniş Sünnilik karşıtı kampanyanın bir ayağı olarak Fethullah Gülen hareketinin üzerine gidilmesini savunmuşlar. Ancak Türkiye Başbakanı Erdoğan, devlet başkanı Aliyev’le yaptığı bir görüşmede Çağ Öğretim adına araya girmiş. Geyushev, Çağ Öğretim okullarının faaliyet göstermeye devam edebilmesinin, Türkiye’nin iç siyasetiyle, adlı adınca AKP’nin iktidarda kalma becerisiyle yakından ilgili olduğunu ileri sürüyor. Aynı zamanda Türk misyonerler olduğu iddia edilen kişilere yönelik periyodik tutuklamalar da yaşanıyor, ne var ki büyükelçilik bu kişilerin Fethullah Gülen ağıyla bağlantılı olup olmadıklarını bilmiyor (...)”
Yani neymiş... Erdoğan bir dönem siper olmuş, eski dostunun okullarına. Aliyev 2006 yılında Fethullahçıların üzerine yürümek istediğinde elini Erdoğan tutmuş. “Dur, yapma” demiş.
ORDUDAKİ CEMAATÇİLER İÇİN DE DEVREDE AMA...
Sadece bu kadar da değil. 13 Mart 2009 tarihli ve yine Bakû Büyükelçisi Anne Derse imzalı belge, “Azerbaycan-Türkiye: Hâlâ tek millet, iki devlet mi” başlığıyla bir sorgulamada bulunuyor. Kriptoda Fethullahçılar da bir yer tutuyor. Azerbaycan hükümetinin dış kaynaklı İslami etkilere karşı düşmanca bir yaklaşım geliştirse de Fethullahçılara gösterdiği müsamahanın sebebinin Türkiye ile ilişkileri olduğu söyleniyor. Ancak, “Azeri hükümeti grubun faaliyetlerini yakından izliyor” denildikten sonra, yine 2006 yılındaki Fethullahçılar operasyonunu Erdoğan’ın durdurduğundan söz ediliyor. Fakat bu kez Erdoğan’ın kurtaramadığı bir ekip hakkında da bilgi veriliyor:
“(...) Türkiye Başbakanı Erdoğan, devlet başkanı Aliyev’le yaptığı bir görüşmede Çağ Öğretim adına araya girmiş. Erdoğan, Aliyev’den Azerbaycan ordusu içerisinde gizli kapaklı toplantılar düzenleyen, Türkiye’den ilham almış dinci bir kliğin bazı üyelerinin serbest bırakılmasını istediğinde aynı başarıyı gösterememiş (...)”
Evet, Erdoğan 2006 yılında Fethullahçılar adına devreye girerek okullarını kurtarıyor. Ancak Azerbaycan ordusu içindeki bir cemaat yapılanmasının hapiste olan üyelerini kurtarmaya gücü yetmiyor. Nereden nereye!
Dün WikiLeaks kriptolarına yansıyan o “ilişkiler zedelenmesin” tavrından, bugünkü Bakû krizine kadar değişmeyen tek bir hakikat var: İki ülkenin arasındaki suları bulandıranlar, dini kullanan benzer kafalar. İşin en acı ve garip tarafı ise, bu krizlerden her seferinde yine en çok İsrail’in faydalanması.
Bugünün Köşe Yazıları
Ekonomi krizde diyorlar, aslında gerçek bir vurgun olan fon soygununa “fon krizi” diyorlar... Sanki bunları kendiliğinden gelişen bir doğa olayı gibi göstererek “işin fıtratında var” demeye getiriyor ve yetkililerin sorumluluğunu gölgelemeye çalışıyorlar.
Önce kısa bir özet: Azerbaycan’da hükümetin kamusal alandaki giyim düzenlemeleri, Türkiye’de “başörtüsü yasağı” diye yorumlandı. Zira, yönetmelikle başörtülü kız öğrencilerin okullara alınmadığı, bazı öğretmenlerin de başörtülerini çıkarmaları yönünde uyarıldığı bildirildi.
Mustafa Kemal Atatürk’ün yurttaş olarak aramızdan ayrılışının 88. yılında bir kez daha ölümsüzlüğü yaşadık. Günümüzdeki pek çok ulusal ve uluslararası gelişme Atatürk’ün yaşayan bir lider olduğunu göstermeye yetiyor.
Çığlık sözü zihnimde ve gözlerimin önünde Norveçli ressam Edvard Munch’un bu adı taşıyan ünlü tablosunu canlandırır. Tablonun kahramanı attığı çığlığın dehşetinden ya da onu duymak istemezcesine ellerini kulaklarını kapatmak ister gibi kaldırmıştır.
Antalya COP31 ev sahipliği ile yaşayan bir iklim laboratuvarı şu sıralar. Öncelikle belirtmek gerekir ki Türkiye bu etkinliği çok istedi. Aslında Avustralya’ya gidiyordu ama Çevre ve Turizm bakanlıkları öyle sözler verdi ki hayır diyemediler. Elbette bir şartları vardı; Türkiye ev sahibi olsun ama zirve yönetimi Avustralya’ya bırakılsın.
Mustafa Kemal Atatürk’ün ekonomiye ilişkin söylemlerinden derlenerek alıntılar yapılmıştır. Mustafa Kemal Paşa, Lozan Konferansı’nın toplandığı dönemde, dünya kamuoyuna izlenecek ekonomi politikası konusunda ileti vermek üzere, 17.02.1923-03.03.1923 tarihleri arasında sanayi, tarım, ticaret, işçi gruplarının, temsilcilerinin katılımı ile toplanan İzmir İktisat Kongresi’nin açılış konuşmasında...
Geçen hafta Borusan İstanbul Filarmoni Orkestrası’nın İşSanat’taki konseri Şef Gürer Aykal yönetiminde ve kemancı Victoria Mullova solistliğinde, kusursuz bir dinletiydi. Gürer Aykal artık kendini de aşmıştı. İzleyici dakikalarca ayakta alkışladı. Keşke olmadık yerlerde de hiç alkışlamasaydı! Acaba böyle bir dinleti yapılamaz mı? “Biz hiç alkış istemiyoruz” diye önceden anons edilse! Hem çalanlar hem de konseri sakince dinlemek isteyenler mutlu olurlar sanırım.
Saras’ın oyun felsefesi ki geçen sene çok başarılı oldu “kısa beşlerle” oynamak ve topa yön veren oyuncularla sonuca gitmek. Key bu sistemde çok iyi bir seçim. Hem enerjisi hem de savunma yönüyle takımın ana parçalarından biri oldu. Bence esas sorun hücum kapasitesi güçlü olan oyuncuların fazla olması.
Avrupa Birliği (AB) Türkiye Raporu’nu açıkladı. Tarihi “monşerler” yazmaz ama onlara kulak verilirse doğru yazıma katkıda bulunabilirler. Ekim 2005’te Türkiye ile AB arasında tam üyelik için “Müzakere Çerçeve Belgesi-MÇB” görüşmeleri yapılıyordu. Uzakdoğu ve Afrika genel müdürü olarak Türkiye-AB ilişkilerini, görev alanımdaki 73 ülkedeki yansımaları yönünden izliyordum.
Yazarın Son Yazıları
Emir Sarıgül’ün evi var da Murat Ağırel sokakta mı yaşıyor?
Üniversitede aynı sınıfta okuduğum bir arkadaşım aradı geçenlerde. Muhafazakâr dünyadan birisi, gazetecilik yapmıyor ama kendi mahallesinin nabzını iyi tutar. “Tam senin irdeleyeceğin bir kitap çıktı” dedi, hemen bulup okumalıymışım. Kitabın adı “Devlet, Siyaset ve Fıkıh”, yazarı ise bir siyasetçi, Hulusi Şentürk. Bilen bilir, üç dönemdir AKP milletvekilliği yapan Şentürk’ün 20’den fazla kitabı var.
Cumhuriyet Bayramı görüntülerini izlerken masamdaki bir dosya gözümün içine bakıyordu.
“Beni de içeri atsınlar.” Bir baba, aylar içinde ikinci kez tutuklanan oğlunun ardından söylüyor bunu. Dışarıda içerinin yakını olmanın ağırlığı sesine yansıyor.
“Ben ‘Yani siz kara para aklıyordunuz aslında’ diye sordum. Sinan Çampınar ‘Evet öyle, telefonda çok şey oluyor ama ben tırsıyorum Murat Bey’ diye cevap verdi. Ben de kendisine ‘Tırsmayın, doğruyu anlatın’ dedim. Bu görüşmenin videosunu ve deşifresini tarafınıza sunuyorum.”
Sosyal medyada ağabeyim Zafer Arapkirli’ye denk geldim.
Tarih: 31 Ağustos 2025.
Adliye koridorlarının kıdemlisi bir dostumla fon meselesini konuşuyorduk.
Tarihimizin en büyük skandallarından biri olan fon krizini haftalardır konuşuyoruz.
İYİ Parti Sözcüsü Buğra Kavuncu’nun bir açıklamasına denk geldim.
Geçen hafta...
Fethullahçılar döneminde hedefte olan, takip edilen, hapse giren bir arkadaşım aradı.
Rahmi Temel, Atakan Alagöz, Aydın Demirci, Nidai Duman, Aydın Gencer, Nacican Keskin, Onur Alp Demir, Eyyüp Enes Cesur, Abdülbaki Mirzaoğlu...
Düşün ki...
Soru şu: Kâşif Kozinoğlu asıl hedef miydi, yoksa FETÖ’nün MİT’e sıçraması için önemli bir halka mı?
TEMA gönüllüleri özgürlüğüne kavuşunca NATO zirvesi öncesi tutuklanan kimse kalmadı sanıyoruz.
Ne güzel, Kaşif Kozinoğlu’nun ölümü araştırılıyor.
Özel haberleriyle meslektaşlarına nal toplatan bir ustam vardı.
“1964-66 dönemini öğrenci, 1966-80 dönemini gazeteci olarak yaşadığım, İstanbul’daki kayda değer tüm gençlik, öğrenci-işçi olaylarının en göbeğinden tanıklıklarımı sizlerle paylaşmanın bir toplumsal sorumluluk olduğunu hep düşündüm.
Bu köşede çok kez yazdım: Akit gazetesinin misyonlarından biri de iktidarın kritik konulardaki politik risklerini önceden ölçmek ve kamuoyu tepkisini test etmek. Yani, mayınlı arazilerde atılacak adımlar için gerekli zemini hazırlayan bir laboratuvar işlevi görüyor.
Mesleki hobilerim arasında, çok kişiye sıkıcı gelen resmi yayınları okumak da var.
Neler gördü bu gözler ama yalan yok, yine de şaşırdım.
Haber şu: Arjantin’de yakalanarak Türkiye’ye iade edilen suç örgütü lideri Serkan Kurtuluş tutuklandı.
Canlı yayındaydım.
Önce özet: Gelecek Partisi feshedildi.
Tarih: 20 Temmuz. Akit gazetesinin birinci sayfasında “Tesettür etkileşim saldırısı altında” başlıklı bir içerik vardı.
Yeni Parti’nin siyasi çizgisi ne olacak?
Tutuklama: Kaçmayıp yurtdışından kendi gelse de veya karartabileceği bir delil bulunmasa da hatta hapiste yatarı olmayan bir suçla itham edilse de şüphelinin kimliğine göre kullanılabilen bir yöntem.
Yıllar yıllar önceydi...
1- Fethullahçıların ByLock’tan kurtulma planı olan “Mor Beyin” listesine sokulanlar arasında gerçek ByLock kullanıcıları da var mıydı?
Hakkını verelim, ilk olarak T24’ten Asuman Aranca dikkat çekti: İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı, İBB davalarının itirafçısı Aziz İhsan Aktaş’a suikast iddiasına dair soruşturmayı tamamladı.
“Kafama hiçbir şey takmamayı öğrendim.
Önce kısa bir özet...
Üstüme inşa ettikleri Silivri’den yazıyorum
Ankara Adliyesi’nde yaşanan değişimler için ne dedik?
“Yazlığımda dinlenirken beni bile çıldırttılar” diye açtı telefonu yaşlı kurt.
Görüyoruz ki Kemal Kılıçdaroğlu’nun şu sıralar en sevdiği kelime şu: “Aklansınlar!”
Bu köşede iki hafta önce öğrendiniz...
MHP lideri Devlet Bahçeli, bayramın birinci günü Türkgün’de danışmanı Yıldıray Çiçek’e konuştu.
Kaynak: Cumhuriyet