Önce yeni anlayış

Milli maçlar nedeniyle yine liglere ara verildi. Verilen bu araların ritim yakalamış kulüp takımları için hiç iyi olmadığı açık. Ayrıca futbolculara farklı bir takımla farklı yerlerde maç oynama yükü bindirmek birçok riski de beraberinde getiriyor. Sonuçta o futbolcuya para yatırmış, ümit bağlamış kulüpler ve taraftarları için büyük fedakârlıklar bunlar. Ama işin içinde havadan para kazanmak girince akan sular duruyor. FIFA ve UEFA hiçbir yatırım yapmadan hazır futbolcularla turnuva üstüne turnuva düzenleyip paralarına para katıyor. Ülke federasyonları da boş geçmiyor; sponsorluklarla, reklamlarla pastadan paylarını alıyor. Bu gelirler de altyapıya, ülke çocuklarına harcanmıyor. Ayrıca futbolcu da kariyerini düşünüp milli maça gitmeme bahanesi buluyor ya da tedavisini bu döneme denk getiriyor.

HEDEFİMİZ NE? 

Bizim takıma gelirsek; öncelikle önümüzdeki milli maçlardan beklentimiz ne? Bunu netleştirmek gerek. Montella olmadı diye yerine Sergen Yalçın getirildi. Peki neyin değişmesini umuyoruz? Biz zar zor A Ligi’ne dahil olmadık mı? Biz bu grubun en zayıf takımlarından biri değil miyiz? Dolayısıyla skorlara da daha gerçekçi yaklaşmamız gerekmez mi? Fakat biz en küçük başarıda kendimizi dev aynasında görmek, en küçük başarısızlıkta da mateme girmek huyundan vazgeçemiyoruz. Oysa önce gerçekçi olalım ki sonra hayal kurmak hatta imkânsızı istememiz mümkün olsun. Bizim futbola bakışımız başlangıçta yanlış. Sadece kazanmaya yönelik gerçekçi olmayan bir futbol kültürümüz var. Dolayısıyla futbolcu da yetişmiyor futbol da gelişmiyor bu ortamda. Hal böyle olunca Milli Takım’ın çoğunluğunun yurt dışında yetişmiş ya da yurt dışında gelişmiş oyunculardan kurulu olmasına da şaşmamak gerek.

RAHAT BIRAKALIM

Jip, villa, prim muhabbetleriyle Milli Takım üzerinden yapılan başka hesapları bir yana bırakıyorum. Ben artık Milli Takım üzerinden üretilen bu aşırı abartı, aşırı yergi salınımının, kitlelerin dikkatini içinde bulunduğumuz ekonomik ve sosyal bunalımdan başka yerlere çekmek olarak algılıyorum. Sonunda bu bir futbol takımı, oynayacakları da futbol maçı... Bizim Çocuklarsa çıkıp oynasınlar sadece. Takımı aşırı gazlayan hayaller olmayınca nefret kusan hallerimizden de arınabiliriz. Yani yeni bir hocadan, yeni bir takımdan önce yeni bir Milli Takım anlayışına ihtiyacımız var. Tabii bunun için de yeni bir ülke futbol yönetimine.

Bugünün Köşe Yazıları

Bir Milli Demokratik Devrim olan Cumhuriyet sola açıktır: Çünkü Cumhuriyetçidir: Dinden, toprak ağalığından, gelenekten, kaynaklanan egemenliğe karşı, halkın, milletin egemenliğine dayalıdır; Temel Hak ve Özgürlüklere dayalı gerçek “Demokrasi”yi hedefler.

“Yalnız çok aptal olanlar dışarı yansıyan parıltıya aldanır” diye iç geçirir taş yontan Pernath, Meyrink’in tarihi Golem romanında. Pazar gecesi Galatasaray efsanesi Prekazi’nin ölüm haberiyle uykuya daldım. Bu köşeyi okuyanlar hatırlayacaktır. 7 yıl önce onu anlatan bir yazı yazmış, “çocukluk kahramanımdı” demiştim. Yazıdan sonra kısa sohbet şansım da oldu. Yalnız topa vuruşunu değil dünyaya dair derdini de anlattığım için mutluydu.

Görevleri ve bağlı oldukları yasalar çerçevesinde piyasaları acımasız ve eksiksiz bir şekilde denetlemek ve gereğini yapmakla görevli, borsa yönetimi dahil BDDK ve SPK’nin Sarayca atanmış elemanları özetle “AKP’nin gözde bürokratları”, içinde bulunduğumuz sonbahar yaprakları gibi bir bir dökülüyor: En son BDDK Başkanı Şahap Kavcıoğlu “ağaçtan koptu”. Belki de ilk kopması gereken kişi olmasına rağmen.

ABD ara seçimlerinin sonuçları, “mavi dalga” çok sevindiriciydi. Ancak arkasındaki etkenler ve dinamikler iyi anlaşılmaz ise momentum korunamaz. Bu bağlamda, hayat pahalılığı, enflasyon, konut krizi, ücretlerin satın alma gücündeki aşınma üzerinde odaklanma eğilimi egemen. Soldan yorumcularla Financial Times, The Economist ve Wall Street Journal çevresindeki yorumcuların bu noktada buluşması oldukça ilginç.

YENİ Parti’nin kuruluş kurultayının yaklaşmasıyla birlikte başta genel başkan Özgür Özel olmak üzere saldırının dozu da arttı. 30 Ekim 2024 Esenyurt’la başlayan sürecin değişik bir aşamasına geldik. 2024’ün son aylarında Erdoğan Esenyurt’la kalınmaması gerektiğinin mesajını “Belediyeleri silkeleyin” sözleriyle vermişti. O günden bu yana üçlü kıskaç devam ediyor:

ABD’de yeni tartışma: İran yenilgisinin faturasını kim ödeyecek? Tamam, ABD Kongresi’nin iki kanadını da kaybeden Cumhuriyetçiler ilk faturayı ödedi ama Trump yönetiminin ödemesi gereken fatura ne olacak? ABD Kongresi’nden onay almadan savaşı başlatan, ilan ettiği hiçbir hedefe ulaşamayan, İran’a attığı füzelerle Amerikalıların vergilerini boşa harcayan, Amerikan halkının daha pahalı benzin kullanmasına neden olan, İran’ın karşı saldırılarında Washington’ın Körfez üzerindeki güvenlik şemsiyesini deldiren Trump yönetimi nasıl bir fatura ödeyecek?

Önceki akşam beni ilk kez sokağa çıkardılar! Hayat sürprizlerle dolu. Bir an bulutlar üzerinde uçmak, bir başka an dipsiz kuyuların en dibine batmak biz insanlar için. Bir şafak vakti evinize baskınla uyanabilir, bilmediğiniz nedenlerle casus diye suçlanabilir, çocuğunuzla eşinizle tehdit edilebilir, ya biat et ya hapsi boyla denebilir. Yanlış anlaşılmasın. Bana bunlar olmadı.

Yaklaşık otuz yıl süren Cumhuriyet köşe yazarlığımdan ayrılırken 29 Temmuz’da yayımlanan “Başlangıca Övgü” başlıklı veda yazımda, bunun sevgili gazetemizin yazarı olmaktan değil köşe yazarlığından ayrılmak olduğunu yazmıştım. Nitekim değerli Alev Coşkun ağabeyle ve sevgili Mine Esen’le de bunu ayrıca konuşmuştuk. Benim için ertelenemez bir görev olan bu yazıları elbette gazetemiz için yazdım. “Hapishanelerden Yükselen Çığlıklar VI” başlığıyla devam edeceğim.

İki gün önce ebediyete uğurlayışımızın 88. yılında andık ulu Atatürk’ümüzü... Onu anarken bize bıraktığı emanetlere karşı sorumluluğumuzun her zamankinden daha büyük olduğunu, dünyadaki dostlarımıza da düşmanlarımıza da duyurmayı bir borç biliyorum! Ata’mızı ne kadar unutturmaya çalışırlarsa çalışsınlar, o kalbimizin daha da derinlerine en sağlam şekilde yerleşmeye devam ediyor!

Milli maçlar nedeniyle yine liglere ara verildi. Verilen bu araların ritim yakalamış kulüp takımları için hiç iyi olmadığı açık. Ayrıca futbolculara farklı bir takımla farklı yerlerde maç oynama yükü bindirmek birçok riski de beraberinde getiriyor. Sonuçta o futbolcuya para yatırmış, ümit bağlamış kulüpler ve taraftarları için büyük fedakârlıklar bunlar.

Köyler, kentler, yollar okullar işgal altıdaydı. Savaş sürerken 23 Nisan 1920’de meclis açıldı. 2 Mayısta kurulan ilk hükümetin bakanlıklarından biri de “Maarif Vekâleti”ydi. Mustafa Kemal savaş koşullarında Milli Eğitim Bakanlığı’nı kurmuş... Kısıtlı savaş bütçesinden eğitime pay ayırmıştı. Savaşta barışta ilkin eğitim; 1950’den sonra MEB’nin başına geçenlerin çoğu eğitimi önceleyen bu inceliği ya algılayamadı ya da bilmezden geldi. İktidardaki partinin kendi programı “eğitim sistemi” oldu.

Ön not: Bu yazı, bir anma metnine “Düşüncelerin zarafeti nedir?”, “Zarif düşünceler nedir?” diye karşılaştığım sorular üzerine kaleme alınmıştır. Düşünce ve zarafet arasındaki ilişkiyi anlatmak için hatırı sayılır bir kitap hacmi gerekiyor. Bu yüzden bu sorulara buradan bu kitabın ancak bazı başlıklarını ifade edebilecek ve büyük ölçüde aforizma düzeyinde kalacak değinilerle yanıt verebiliyorum. Dilerim bir gün kapsamlı ve sistematik bir şekilde ifade etme olanağım da olur.

Yazarın Son Yazıları

Celtic yenilgisine çok üzüldüm mü; evet. Takım önce 1-0’ı sonra da 2-2’yi niye koruyamadı diye hayıflandım mı; evet. Salih o dakikada çıkmaz, kanattan adam alıp orta alan güçlendirilmeliydi dedim mi; evet. Birçok kişi gibi ben de, “Ah şöyle olsaydı böyle olsaydı” deyip bir bilinmezlik girdabına daldım mı; evet. Ama sakinleşince düşündüm: Bana biri temmuz ayında “Beşiktaş ön elemeleri geçip Avrupa Ligi’ne katılabilecek ve 4 maçın ardından aldığı 7 puanla ilk 8’de olacak” deseydi hiç inanabilir miydim?

Kasımpaşa’nın yoğun presle başladığı maçta Beşiktaş 10 dakika sonra kontrolü ele alıyor.

Bizim “Dünya Derbisi”nin sonunda iki takımın oyuncuları, kenar görevlileri filan onlarca insan birbirine giriyor; itiş kakış, boğaza sarılmalar… Fakat ne yazık ki ekran başındakilerden bu görüntüler saklanıyor. Kameralar hemen yakın çekimden çatı kameralarına geçiriliyor. Peki neden? Kimleri, neden koruyorsunuz?

Belli ki taraftar maça gelmekte zorlanmış. Galatasaray-Fenerbahçe derbisinin pazartesi oynatılması trafiği felç etmiş çünkü. Derbinin pazar oynatılmama nedeni ne peki? Kartal yine topla çok oynayarak başlıyor oyuna.

Ortalık karmakarışık. Ödül gibi hak mahrumiyeti cezalarıyla geçiştirilen bahis meselesi, başkanı ve hakemleri tutuklu MHK, istifalara ve ses kayıtlarına rağmen görevine devam eden TFF... Durumun garabeti apaçık ortadayken hiçbir şey olmamış gibi ligler devam ediyor.

Maça daha iyi başlayan taraf Beşiktaş.

Perşembenin gelişi çarşambadan belli olmuştu zaten.

Mutsuz bir sabaha daha gözümüzü açtık.

Beşiktaş’ın futbolu zevk veriyor.

TFF Başkanı Hacıosmanoğlu “Son otuz yılın hatta fazlasının tüm pisliğinin sorumlusu ben miyim?” mealinde sözler sarf etti kendisinden istifasını bekleyenlere karşı.

Futbol gündemine bomba gibi düşen olay MHK Başkanı ile birlikte 7 kişinin gözaltına alınmasıydı.

Konumuz belli; bitmeyen ve bitecek gibi de gözükmeyen yanlı hakem kararları.

Ateşli Amedli taraftarlar tribüne “Biz geldik” pankartını asmışlar Beşiktaş’ı misafir ederlerken.

Beşiktaş bu akşam Avrupa Kupası lig aşamasında Dolmabahçe’de Marsilya’ya karşı ilk maçına çıkıyor.

Kartal yine savunmayı ileri çıkararak, hızlı, istekli, dikine ataklarla başlıyor Erzurum maçına da.

Maçın hakeminin belirlenmesiyle birlikte Beşiktaşlıları bir umutsuzluk sarmıştı.

Beşiktaş’ın Çorum maçını izlerken, ilk yarıdaki onca atağa rağmen yaptıkları gelişi güzel ortaların bir şeye yaramadığını görüp, “Bu şekilde gol atmak imkânsız” demiştim.

Italiano bu karşılaşmayı Vlahovic’i ısındırmak için bir hazırlık maçı gibi düşünmüş sanki.

Nasıl başlasam, hangi sözcükleri kullansam da ceza yemeden derdimi anlatabilsem.

Şans bu ya (!) Beşiktaş, Alanya’ya ağustos ayında gidiyor.

Galatasaray, 2026-27 sezonunun çiçeği burnunda ilk takımı Çorumspor’a kaptırdığı iki puanın telafisini, yine sezonun yeni takımlarından Erzurumspor karşısında arıyor.

Arkadaşım Elçin Yahşi maç öncesi Beşiktaş Çarşı’daymış ve her yer yıkılıyormuş; garsona sormuş “Maç kiminle?” diye.

Futbolda rotasyon meselesi en çok konuşulan konulardan biridir hep.

Beşiktaş sezonun bu ilk maçında Eyüp karşısına Avrupa’da oynadığı 4 maçtan farklı bir 11’le çıkıyor.

Anlaşılan bu yıl transferde en hareketli sezonlardan birini yaşıyoruz.

Beşiktaş Avrupa kupası ön eleme maçları nedeniyle sezonu çok erken açtı.

Beşiktaş’ta gündem varsa yoksa Salah’ın transferi.

Bir Dünya Kupası daha geride kaldı.

Dünya Kupası’nda sona yaklaştık.

Futbol nereye koşuyor.

Dünya Kupası’na erken vedanın ardından konuştuklarımıza bir bakın.

En tepeden en dibe düştük.

Futbolda olmazsa olmaz şey fizik kondisyon. Ve tabii ki tempo. Koşacaksın hem de ivmeli koşacaksın. Rakibine karşı hamle üstünlüğünü ancak böyle sağlarsın...

Zaten artık kadroya onu aldın bunu almadın zamanı hiç değil. Tam destek hep destek zamanı. Şans dileme zamanı. Ev sahibi ABD ile aynı gruba düşerek şimdiden şanslıyız aslında. Ama asıl zorluk da yine bu gruptan çıkabilmekte. Hele grup birincisi olarak çıkarsak yolumuz çeyrek finale kadar gidebilir. Hatta gönlüm daha da sonrasına kadar uzanıyor ama orası bende kalsın. Artık şu saatten sonra bizim buralardan yapabileceğimiz tek şey de taa oralara şans sinyalleri göndermek, iyi dileklerde bulunmak olur. Her şey umarım istediğimiz gibi olur...

Şu geçtiğimiz günlerde Türkiye “mutlak butlan” kararıyla öylesine dalgalandı ki adeta başka bir şeyin önemi kalmadı ülkede. Ama yaklaşan Dünya Kupası da vardı.

Beşiktaş’ta hoca arayışı sürüyor.

Sergen Yalçın “Taraftar isterse giderim” dedi; taraftar istedi ve o da gitti.

Herhâlde yılın esprisi buydu; TFF Başkanı İbrahim Hacıosmanoğlu’nun “Avrupa’nın en az hata yapan hakemleri bizde” açıklaması…

Zaman kelimesini dillerinden düşürmeyenler sürekli “Zamana ihtiyacımız var” diyenler nedense zamanı en çok heba edenler.